Tuesday, September 12, 2006

Έντεκα (από τις φοβίες που δεν έχω – μέχρι στιγμής)

Η δική μου φοβία δεν είναι και πολύ πρωτότυπη, σχετίζεται με την αρρώστια και τον θάνατο. Και, αν κι οι περισσότερες φοβίες οφείλονται σε καταπιεσμένα συμβάντα, το συμβάν που προκάλεσε τη δική μου δεν είναι καθόλου ξεχασμένο -και να ήθελα δεν θα μπορούσα να το καταπιέσω.
Πριν πέντε χρόνια είχα κάτι περίεργα δέκατα, για βδομάδες. Όταν πήγα στην παθολόγο του ΙΚΑ (και μετά από εξετάσεις) μου ανακοίνωσε πως «απ’ ό,τι φαίνεται» είχα καρκίνο των λεμφαδένων. Ξανάκανα κι άλλες ‘αμφιλεγόμενες εξετάσεις’, αλλά μου είπαν ότι για να είμαι σίγουρος θα έπρεπε να τις επαναλάβω μετά από δυο μήνες.
Ξαναγύρισα στο Λονδίνο περιμένοντας να περάσουν οι μήνες και η αγωνία μου δεν περιγράφεται – φοβόμουν κι ένα απλό κρυολόγημα. Και μπορεί τελικά η ορθή ετυμηγορία να ήταν «φθινοπωρινή νεανική ίωση(!)» αλλά ένας υποχόνδριος είχε ήδη γεννηθεί.


[Επίσης να πω ότι φοβάμαι τις μεγάλες σαρανταποδαρούσες αλλά νομίζω αυτό δεν είναι φοβία, είναι ένδειξη καλού γούστου (!). Πάντως οι φοβίες που περιγράφονται παρακάτω (πηγή: Wikipedia) είναι σαφώς πιο εξωτικές ή σπάνιες από τη δική μου, αλλά εξίσου ανθρώπινες.]


phobia1
1) Anthropomorphobia. Ο φόβος για όλα τα ζώα ή αντικείμενα που έχουν ανθρωπόμορφα στοιχεία. Παλιότερα σήμαινε κυρίως το άγχος του να βλέπεις κινούμενα σχέδια που είχαν ανθρώπινη μορφή, πλέον όμως με την κατασκευή των ρομπότ (και των ανδροειδών) ο ορισμός της φοβίας έχει επεκταθεί.
2) Hexakosioihexekontahexaphobia Κάποιοι φοβούνται το 6 και λέγονται Hexaphobics. Ο όρος Hexakosioihexekontahexaphobia περιγράφει μόνο αυτούς που φοβούνται συγκεκριμένα τον αριθμό 666.
3) Coulrophobia Το να φοβάσαι τους κλόουν. Οι ασθενείς συνήθως θεωρούν τρομακτικό το υπερβολικό μακιγιάζ, την φουσκωτή μύτη και το περίεργο χρώμα μαλλιών - που κρύβουν την πραγματική ταυτότητα του κλόουν.
4) Ephebiphobia Από το ελληνικό έφηβος, γνωστή και ως hebephobia (ήβη). Θεωρείται κοινωνική φοβία και υποδηλώνει την παράλογη φοβία αλλά και προκατάληψη για την νεότητα και τους νέους.
5) Hippopotomonstrosesquippedaliophobia Ο όρος που περιγράφει τη φοβία για τις μεγάλες λέξεις είναι περιέργως η τεράστια λέξη Hippopotomonstrosesquippedaliophobia.
6) Koumpounophobia Είναι η φοβία των κουμπιών (με την κυριολεκτική τους έννοια, υποθέτω). Γιατί ακριβώς λέγεται κουμπουνοphobia δεν ξέρω. Η αντίδραση ασθενών στα κουμπιά διαφέρει: από ελαφρύ τρέμουλο ή εμετό μέχρι την ανάγκη να κλείσουν το στόμα τους και να μην αναπνέουν για να μην καταπιούν κατά λάθος κάποιο κουμπί.
7) Ligyrophobia Η φοβία των ξαφνικών ή/και των δυνατών θορύβων. Ο εφιάλτης των Ligyrophobics είναι οι συσκευές που συχνά (και χωρίς προειδοποίηση) εκπέμπουν δυνατούς ήχους, όπως η τηλεόραση και τα ηχεία του κομπιούτερ.
8) Neophobia (ή cainotophobia) Το να φοβάσαι καινούργια πράγματα ή εμπειρίες (κλάδος αυτής της φοβίας είναι η Technophobia). Ο Robert Anton Wilson υποστήριξε ότι η Neophobia είναι ενστικτώδης στους ανθρώπους κυρίως μετά την γέννηση των παιδιών τους.
9) Triskaidekaphobia Φοβία σχετική με το νούμερο 13. (Η πιο συγκεκριμένη φοβία για την ημερομηνία Παρασκευή και 13 λέγεται Paraskavedekatriaphobia ή friggatriskaidekaphobia.)
10) Taphephobia (απ’ τη λέξη τάφος). Ακραίος και παράλογος φόβος για τους τάφους και κυρίως για τον δικό μας. Περιγράφει επίσης την φοβία ανθρώπων ότι θα τοποθετηθούν σε τάφο, καθώς είναι ακόμα ζωντανοί.
11) Panophobia Σπάνια κλινική περίπτωση στην οποία ο ασθενής φοβάται κυριολεκτικά τα πάντα. Είναι δηλαδή το αντίθετο της Pantaphobia [που ορίζεται ως «The fear of nothing»].

15 comments:

enteka said...

[Άσχετο: Στις ειδήσεις του Mega είχε χτες και προχτές θέμα για το γηροκομείο της Αρχιεπισκοπής. Είχαν καταγράψει πώς η «προϊσταμένη» φερόταν άσχημα στις ηλικιωμένες βρίζοντάς τες ή χτυπώντας τες. Απίστευτες καταστάσεις. Αυτά την πρώτη μέρα. (Οι ηλικιωμένες είχαν πει τα παράπονά τους πολλές φορές στους παπάδες, αλλά αυτοί αδιαφορούσαν. Μόλις έπαιξε το θέμα το Mega όμως…)

Την επομένη το ρεπορτάζ έλεγε ότι ο Αρχιεπίσκοπος ήταν «πολύ ενοχλημένος» με την προϊσταμένη (η οποία ήταν ‘παλιά τρόφιμος του γηροκομείου’ – you couldn’t make this up!) κι έστειλε τον Πάτερ Επιφάνειο να δει τι παίζει. Η προϊσταμένη άρχισε να βρίζει μπροστά στον Επιφάνειο και στους άλλους παπάδες κι αυτοί αποφάσισαν πως δεν μπορούν να την έχουν άλλο εκεί γιατί είναι επικίνδυνη.

Και βγαίνει ένας παπάς και κάνει την εξής δήλωση στην κάμερα: «Θελήσαμε να της δώσουμε μια τελευταία ευκαιρία, αλλά ήταν επιθετική. Οπότε δεν έχουμε άλλη λύση από το να την απομακρύνουμε από αυτό το Ίδρυμα, και να την μεταθέσουμε στο άλλο μας το Ίδρυμα.»
!!!!!!!!! ωραία.

An-Lu said...

Το 6 περισσότερο για φόβος για το κούμπωμα μου μοιάζει!

Όσο για το σχόλιο στο σχόλιο....καλά είναι ηλίθιοι αυτοί οι παπάδες......

archive said...

Δηλαδη υπαρχει επιστημονικος ορος για τη φοβια μου;
(No.10)


Τα βαλιουμ,τον ψυχιατρο μου και ενα ταξι να φυγω!

Anonymous said...

μηπως???????????/ η χειροτερη φοβία είναι να μη φοβασαι τίποτα???/

oni said...

Άλλο ένα απίστευτα τέλειο post! Συγχαρητήρια! :)

-Φοβάμαι- πως τον τελευταίο καιρό έχω αναπτύξει ένα νέο τύπο φοβίας... Meletophobia θα τον ονομάσω και δεν είναι η φοβία της Ελεονώρας Μελέτη, αλλά ο φόβος του διαβάσματος και της μελέτης... Άστε πολύ άσχημο!

Οι κλόουν τελευταία άρχισαν να με τρομάζουν. Η ταινία "Το Αυτό" του Στίβεν Κινγκ περιέργως δε συνετέλεσε σ' αυτό... Την είχα δει από μικρός και δε τους φοβόμουν. Απορώ!

CrazyMonkey said...

H Hippopotomonstrosesquippedaliophobia πως περνάει; Διαβάζοντας μικρές λέξεις στα κομικ; Γκλουπ, λιγμ, μαντς, σλιουρπ, ουπς, ζντουπ!
:)

Attalanti said...

Dear Mr. 11,

Congratulations!

With compliments,

Mr. Monk

rapaz said...

Ο Επίκουρος είχε πει ότι δεν υπάρχει λόγος να φοβόμαστε το θάνατο γιατί:

"Όταν εμείς υπάρχουμε, ο θάνατος δεν είναι παρών, όταν δε ο θάνατος εμφανιστεί, τότε εμείς πλέον δεν υπάρχουμε."

:)

cobden said...

Tα συγχαρητήρια μου στην παθολόγο του ΙΚΑ για την μοναδική επιστημονική της κατάρτιση!

enteka said...

:) rapaz, θενκς!
cobden: καλά, απαράδεκτη.
attalanti: :)
oni: meletophobia ε; κουράγιο
an-lu: απίστευτοι οι παπάδες.
anonymous: λες;
archive: ...... :)
crazy monkey, σχετικά με τη λέξη που περιγράφει τη φοβία για τις μεγάλες λέξεις, δεν είναι σκάνδαλο που είναι τόσο μεγάλη; Σαδιστικό - να πρέπει ο γιατρός να πει στον ασθενή, 'πάσχετε από Hippopotomonstrosesquippedaliophobia' και να τον τρομοκρατεί διπλά.

aurora_eyes said...

Εγώ πάσχω από την ταπεινή - έτσι φαίνεται μπροστά στην εντεκάδα του enteka- αγοραφοβία. It's a big story αυτή η φοβία... Για αυτό και δεν αφήνω σχόλια σε πολυσχολιασμένα ποστ σου, enteka. Με τρομάζουν τα πλήθη!

urbane71 said...

Εnteka, τι φοβερή ιστορία! Πολύ θα θελα να μάθω τι σου είπε η παθολόγος μετά.
Είχα κι εγώ μία περιπέτεια, πολύ πιο light, εννοείται. Εχω πάει στα επείγοντα νοσοκομείου με φοβερούς πόνους στο στομάχι. Κάνω τις πρώτες εξετάσεις. Στην αρχή ο γιατρός είναι εύθυμος, κάποια στιγμή βλέποντας κάτι αποτελέσματα σκοτεινιάζει. Παγώνω. Καταφέρνω να ψελλίσω: Γιατρέ, είναι κάτι σοβαρό; Μου γνέφει ανήσυχος: ναι. Πριν τον ρωτήσω κάτι περισσότερο, χάνεται, εγώ πρέπει να συνεχίσω τις εξετάσεις. Λέω: αυτό ήταν. Σέρνομαι μέχρι το ακτινολογικό, είμαι σίγουρος για το χειρότερο. Η πιο απαίσια στιγμή ήταν όταν μου μιλούσε η νοσοκόμα: την άκουγα και εκτελούσα μηχανικά τις οδηγίες. Δεν θα ξεχάσω πόσο άδειος και τρομακτικά μόνος ένιωθα μπροστά στην άγνωστη αυτή γυναίκα. Κάποια στιγμή εμφανίστηκε ξανά ο γιατρός. Τον ξαναρώτησα: "Οταν λέτε σοβαρό, πόσο σοβαρό, δηλαδή;". "Ισως χρειαστεί να μείνεις μέσα απόψε και ίσως και αύριο, φαίνεται πως έχεις πέτρες στη χολή". "Αυτό, εννοείται σοβαρό;". "Ναι, γιατί τι νόμιζες;". Το ίδιο βράδυ (σε ράτζο, στο τέρμα ενός διαδρόμου) ορικίστηκα να μην ξαναγκρινιάξω για βλακείες. Σε 24 ώρες ήμουν έξαλλος που θα έμενα άλλο ένα βράδυ μέσα.

enteka said...

γεια σου aurora :)
urbane, δεν την ξαναείδα. ναι, κι εγώ ορκίζομαι να μην ξαναγκρινιάξω για βλακείες και ξαναγκρινιάζω

etc said...

Τι περίεργη σύμπτωση!
Μόλις τελείωσα μία γελοιογραφία για φοβίες και έπεσα πάνω σε αυτό το ποστάκι σου!
Γουάου!
Δεν σας λέω τι, για να μην χαλάσω την έκπληξη… θα το δείτε σε κάνα μήνα στο 9…

enteka said...

τι ενδιαφέρον! αναμένουμε...