Tuesday, March 11, 2008

Έντεκα της Δευτέρας [την Τρίτη]

scan0003
Νέο cd Portishead = ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ

1) Η καλύτερη δήλωση επανεκλογής που έχω ακούσει ποτέ. Ο Πρωθυπουργός της Ισπανίας Θαπατέρο (που στην πρώτη του τετραετία απέσυρε τα στρατεύματα απ’ το Ιράκ και βοήθησε τρομερά τις μειονότητες) δήλωσε προχτές το βράδυ μετά τη νίκη του: «Θα κυβερνήσω συνεχίζοντας τα πράγματα που κάναμε καλά και διορθώνοντας τα λάθη μας. Θα κυβερνήσω για όλους αλλά κυρίως για τους ανθρώπους που δεν τα έχουν όλα

2) Κάθε φορά που κόβεται το ρεύμα σκέφτομαι -εκτός των άλλων- τις προεκλογικές δεσμεύσεις για το ασφαλιστικό! [αν δε συνέβαινε να είναι Πρωθυπουργός θα ήταν ένας κοινός ψεύτης]. Ένα βράδυ του τριημέρου στη Χαλκιδική που κόπηκε το ρεύμα βγήκα έξω και χωρίς τη φωτορύπανση τα αστέρια ήταν πιο εντυπωσιακά κι απ’ τους θόλους των αστεροσκοπείων - ώστε έτσι τα βλέπαν οι άνθρωποι των σπηλαίων και τα φοβούνταν και τα θεωρούσαν θεότητες…

xin_282030511140159353562
3) Αν κάποιος μπορούσε να ευχηθεί στη Madonna «και εις ανώτερα» δεν μπορεί πια, τα Ανώτερα έγιναν χτες βράδυ με την εισαγωγή της στο Rock ‘n’ Roll Hall of Fame (και ακόμα αναρωτιέμαι αν την ψήφισε ή όχι ο Πετρίδης). Ποιους ευχαρίστησε; “The ones that said I was talentless, that I was chubby, that I couldn’t sing, that I was a one-hit wonder… They pushed me to be better, and I am grateful for their resistance.” // Το χορταστικό ρεπορτάζ απ’ τους New York Times // To induction της, όπως μεταδόθηκε ζωντανά απ' την τηλεόραση (ΕΝΑ / ΔΥΟ)

4) Τον τελευταίο καιρό ο Λαζόπουλος δεν είναι και τόσο σε φόρμα. Αντιθέτως τώρα ο pitsirikos -κυρίως όταν γράφει στα σοβαρά- είναι.

5) Η ΑΝΩΡΙΜΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ: «Η αναγνώριση της συμβίωσης αφορά τα ετερόφυλα ζευγάρια. Για όσους αγαπούν ανθρώπους του ιδίου φύλου συνεχίζεται η ίδια εκμετάλλευση. Πληρώνουν τα ταμεία τους, αλλά δεν μπορούν να εξασφαλίσουν συνταξιοδοτικά δικαιώματα για το σύντροφό τους. Δεν έχουν δικαίωμα να παράσχουν ιατροφαρμακευτική βοήθεια όταν το έτερον ήμισυ μείνει άνεργο. Και όταν με κόπο αποκτήσουν μια περιουσία, δεν μπορούν με βεβαιότητα να ρυθμίσουν τα κληρονομικά τους (όλο και κάποιος αντιπαθής συγγενής [που πιθανώς τους έκραζε] θα εμφανιστεί να διεκδικεί μερίδιο). Μήπως ήρθε η ώρα να συζητήσουμε για όλα αυτά αφήνοντας κατά μέρος τα της κρεβατοκάμαρας, της θεολογίας και της κατινιάς;» # Λώρη Κεζα

6)
serenata και πάσης ελλάδος (1986)

7) Ωραία είδηση για να γίνει διήγημα: O ραδιοφωνικός Dj που ξέχασε να βγει στον αέρα!

8) Διαβάζοντας τη συγκλονιστική συνέντευξη της Λένας Πλάτωνος στον Στάθη Τσαγκαρουσιάνο και αυτά που είπε για το MySpace της, για πρώτη και μοναδική φορά θα ήθελα να έχω ένα myspace, ή να το φτιάξω σε πέντε λεπτά, να γίνω «φίλος της», ο νούμερο 3001, να της στείλω ένα μήνυμα αγάπης που θα ξέρω ότι θα το διαβάσει, και να μην το ξαναχρησιμοποιήσω ποτέ.

9) Τι άτομο αυτός ο διευθυντής της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Θεσσαλονίκης Θεόδουλος Ταπανίδης, που απαγόρευσε στους μαθητές γυμνασίων και λυκείων να επισκεφθούν την έκθεση χαρακτικών έργων του Πάμπλο Πικάσο! [Ουδέν κακόν αμιγές καλού: χάρη στις γελοιότητές του, ακούστηκε αυτή η καλή έκθεση στο Τελλόγλειο - και δεν έχουμε συχνά τέτοιες στην πόλη μας.

apo popoculture
10) Bits & Pieces: Για την ταινία του μήνα στο Mega ψηφίζω το Big Fish του Tim Burton. // Ακυρώνεται η υποθαλάσσια της Θεσσαλονίκης – τουλάχιστον με την απαράδεκτη μορφή που θα είχε! Τώρα, γράφει η Ελευθεροτυπία επανεξετάζεται κι ελπίζω πραγματικά να γίνει πιο μεγάλη και πιο χρήσιμη – και φυσικά με σεβασμό στο περιβάλλον και τα διατηρητέα κτίρια του λιμανιού. // (Δυστυχώς το ξέχασα) Οι λογοτεχνικές συμμετοχές για την απίθανα χιονισμένη παπαράτσι-φωτογραφία της Ροδιάς. // Τι άτομο ο Ζουράρiς - ντροπή! // Sites Που Κάνουν Μόνο Ένα Πράγμα // how I dearly wish I was there // Stoned on judge judy // Pearl Jam - Misheard lyrics (έτσι κι αλλιώς δεν καταλαβαίνεις τι λέει)

11) Ο Μάρκος Μέσκος είναι απ’ τους σπουδαιότερους εν ζωή ποιητές, δυσκολοθώρητος όπως παραδέχεται κι η Ελευθεροτυπία σε μια σπάνια, πρόσφατη συνέντευξη που του πήρε με αφορμή την sold-out διάλεξή του στο Μέγαρο Μουσικής.
Εγώ όμως, αρχικά, δεν τον γνώρισα ως βραβευμένο ποιητή αλλά ως ένα γλυκύτατο, πανέξυπνο άνθρωπο που στις καλοκαιρινές διακοπές, (σ’ ένα όμορφο σπίτι στο πιο συναρπαστικό χωριό της Χαλκιδικής τον Παρθενώνα) ζωγράφιζε μικρά σε μέγεθος ονειρικά τοπία, σωστά κομψοτεχνήματα, (φαινομενικά) ναϊφ συνθέσεις που εξετάζοντάς τες από κοντά με άφηναν με ανοιχτό το στόμα.
Αυτά τα έργα -έντεκα απ’ τα οποία βάζω και σε μικρογραφίες που μεγαλώνουν σε άλλο παράθυρο- εκθέτει τώρα στη Θεσσαλονίκη, και είναι μια έκθεση που συστήνω ανεπιφύλακτα. Στο Ginger Oil [Π.Π. Γερμανού 23], μέχρι τις 6 Απριλίου.
Markos Meskos (63) Markos Meskos (73) Markos Meskos (77) Markos Meskos (70) Markos Meskos (82) Markos Meskos (44) Markos Meskos (84) Markos Meskos (42) Markos Meskos (78) Markos Meskos (36) Markos Meskos (41)
------------------------------------------

ΠΟΣΤ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΟΣΤ!

Στους πρώτους μήνες του enteka (το 2006) είχα γράψει πολλά ποστ για όνειρα· κάποια τα δημοσίευσα και άλλα τα κρατούσα μισοτελειωμένα, σαν να μην είχα ισχυρό κίνητρο να τα ολοκληρώσω - όλο σκεφτόμουν καινούριες ιδέες για ποστ κι εκείνα έμεναν συνέχεια στο ψηφιακό συρτάρι. Τώρα έπεισα τον εαυτό μου πως το κίνητρο θα μπορούσε να είναι η ξεδιάντροπη διαφήμιση του νέου μου βιβλίου «Η Χώρα των Μαγικών Ονείρων» κι έτσι, με αφορμή αυτό, μερικά απ’ τα προσεχή Ποστ Μέσα στα Ποστ θα είναι αφιερωμένα στα όνειρα.

LUCID DREAMS!

Μερικές φορές, όταν έβλεπα κάτι τρομακτικό (συνήθως σχετικό με ίλιγγο) την τελευταία στιγμή καταλάβαινα ότι ήταν όνειρο και ξυπνούσα αμέσως ανακουφισμένος. Άλλες φορές (πολύ πιο σπάνια) σ’ ένα ευχάριστο όνειρο ένας προβολέας ή μια δέσμη φωτός με τύφλωνε και, δυστυχώς, καταλάβαινα ότι ονειρευόμουν και πάλι ξυπνούσα. Δεν έδινα πολλή σημασία. Έτσι κι αλλιώς τα πιο ωραία όνειρα ήταν αυτά που τα πίστευα στ’ αλήθεια, κι όχι αυτά που χαλούσαν από τη συνειδητοποίηση της ψευτιάς τους.

Μέχρι που πριν από 10 χρόνια η κολλητή μου στο Λονδίνο (τότε έκανε το πρώτο της πτυχίο στην Ψυχολογία) έγραφε μια εργασία για τα όνειρα κι επειδή με ενδιέφερε η εικαστική πλευρά τους έριξα μια ματιά στα βιβλία του πανεπιστημίου. Τότε διάβασα και το Lucid Dreams (συνήθως μεταφράζονται «Συνειδητά Όνειρα», εγώ στο βιβλίο μου τα λέω «Φωτεινά» ή και «Μαγικά» όνειρα) του ψυχοφυσιολόγου Stephen LaBerge. Ένα σύγγραμμα που ερευνούσε την κατηγορία των ονείρων που καταλαβαίνουμε ότι ονειρευόμαστε και παρ’ όλα αυτά συνεχίζουμε να τα βλέπουμε. [Οι επιστημονικές εξηγήσεις και οι έρευνες πάνω στα Lucid Dreams είναι εδώ]

Η ιδέα μου άρεσε: ως γνωστόν τα όνειρα είναι οι καλύτερες και οι πιο ψυχεδελικές παραισθήσεις. Όταν όμως τα βλέπουμε τα θεωρούμε αληθινά κι έτσι δεν προσέχουμε τους μηχανισμούς τους και το εικαστικό τους σύμπαν. Αν όμως ξέραμε ότι βλέπαμε όνειρο θα το βλέπαμε με άλλα μάτια, θα είχαμε την ευκαιρία να εισχωρήσουμε στο υποσυνείδητό μας και με πλήρη επίγνωση να ζήσουμε πράγματα απίστευτα, φτιαγμένα απ’ τη δική μας φαντασία. [Άλλωστε ξέρουμε πόσο αληθινά μοιάζουν τα όνειρα - είναι σαν να τα ζούμε! Και σε αντίθεση με μια ταινία που απλώς την παρατηρούμε στα όνειρα νιώθουμε πως είμαστε σε τρισδιάστατο διαδραστικό κόσμο – και έχουμε και το σώμα μας μαζί!]

Με έκπληξη (και δυσπιστία) λοιπόν διάβασα τότε ότι τα Lucid Dreams μπορούν να ελεγχθούν κι άρχισα να ακολουθώ τις τεχνικές του βιβλίου. Το ίδιο βράδυ, κι ενώ έβλεπα πως ήμουν πάνω σε μια τεράστια ανεμόσκαλα και δεν μπορούσα να κατέβω κάτι έγινε και –επηρεασμένος από το βιβλίο- κατάλαβα ότι ήταν απλώς ένα όνειρο. Η συνειδητοποίηση δε με σόκαρε όπως άλλες φορές και καθησύχασα τον εαυτό μου καταφέρνοντας να μην ξυπνήσω (πράγμα που συνήθως είναι δύσκολο και που ακόμα και σήμερα δεν ελέγχω πάντα). Ήμουν λοιπόν ξύπνιος στο όνειρό μου, στην κορυφή της σκάλας και σύμφωνα με τους επιστήμονες μπορούσα να κάνω ό,τι ήθελα. Ξέροντας ότι ήταν όνειρο και δεν διέτρεχα αληθινό κίνδυνο, πήδηξα απ’ τη σκάλα στο κενό (η πιο τέλεια αίσθηση!) και στο τέλος προσγειώθηκα σ’ ένα λιβάδι. Κάπου εκεί έχασα το πρώτο ελεγχόμενο lucid dream που είδα στη ζωή μου και ξύπνησα. Τις επόμενες εβδομάδες είδα κι άλλα, και σιγά-σιγά άρχισα να τα ελέγχω πιο πολύ, έχοντας μάλιστα κι απαιτήσεις απ’ αυτά.

Με τα χρόνια άρχισα να σκέφτομαι και εκ των προτέρων πράγματα που θα ήθελα να κάνω όταν ‘ξυπνήσω’ στον ύπνο μου, ξέροντας ότι θα τα ζούσα σαν να ‘ταν τελείως αληθινά. Πολλά βράδια με το που έκανα ένα όνειρο lucid είχα και πρόγραμμα: πρώτα επέλεγα να πετάξω πάνω απ’ το Λονδίνο (κι αν ήθελα κατέβαινα και έκανα βόλτα στις αγαπημένες μου περιοχές), μετά πετούσα σε μια παραλία κι έκανα ιπτάμενα ακροβατικά πριν κάνω μπάνιο στη θάλασσα, πιθανώς κάποια συναυλία καλλιτέχνη που ήθελα να δω live, καμιά αισθηματική φαντασίωση, κάποιο ταξίδι στο διάστημα… Σύντομα ξέχασα τα νευροβιολογικά μοντέλα, τις επιστημονικές αναλύσεις και τη χρήση τους στην μελέτη των Rapid Eye Movements. Αυτό που με ενδιέφερε, αν τύχαινε να δω κάποιο τέτοιο όνειρο, ήταν να διασκεδάσω και να βρεθώ σ’ όποιον μαγικό ονειρόκοσμο ήθελα (έστω κι αν αυτός ήταν μια απολύτως επιστημονικά εξηγήσιμη κατασκευή του υποσυνειδήτου μου).

Όταν αποφάσισα να γράψω μια σειρά παιδικών κι εφηβικών βιβλίων (που στην πραγματικότητα απευθύνονται εξίσου ή και περισσότερο σε ενήλικες) ήθελα να είναι γεμάτα μαγεία και φαντασία. Όμως η ορθολογική μου φύση δεν μου επέτρεπε να γράψω τελείως απιθανότητες. Θεωρώ πως όλη η «μαγεία» είναι ήδη μέσα μας (και γύρω μας) και απλά δεν την έχουμε ανακαλύψει. Κι έτσι, όπως κι εγώ δεν είχα ιδέα μέχρι που διάβασα το βιβλίο που είχε η φίλη μου για το Πανεπιστήμιο, έτσι και τα δύο αδέρφια βασανίζονται από εφιάλτες μέχρι να βρουν ένα παλιό βιβλιαράκι με οδηγίες για το πώς θα κάνουν τα όνειρά τους πραγματικότητα -μέσω των «μαγικών» ονείρων. [Οι οδηγίες είναι αληθινές, και παρμένες απ’ τις αναλύσεις του LaBerge – ήδη κάποιος μου είπε πως αφού διάβασε τη Χώρα των Μαγικών Ονείρων είδε lucid dream για πρώτη φορά στη ζωή του.] Ο μηχανισμός των lucid dreams ήταν ό,τι πρέπει για παιδικό βιβλίο: έδωσε την ευκαιρία στους ΣΤΕ να ζήσουν τις πιο πολύχρωμες περιπέτειες που είχαν φανταστεί ποτέ και τους βοήθησε να λύσουν τα μυστήρια, κάνοντας τελικά τα όνειρά τους πραγματικότητα.

Μόνο που (και το ξέρω εγώ περισσότερο απ’ τους ήρωές μου) αυτό που μετράει πιο πολύ δεν είναι τόσο οι αντικειμενικά καλές εξελίξεις που μπορούν να συμβούν, αλλά η τελική συνειδητοποίηση πως μέσα μας βρίσκεται το κλειδί για κάθε μελλοντική στιγμή ευτυχίας. Κι έτσι, στο βιβλίο, τα δυο αδέρφια συνεχίζουν να ονειρεύονται ένα αύριο με καλύτερες συνθήκες ζωής αλλά δεν παραλείπουν να εκμεταλλευτούν αυτά που έχουν, ζώντας στο Εδώ και Τώρα. Και αυτή η γνώση που προήλθε απ’ τα Lucid Dreams, ότι τελικά η αληθινή ζωή (η μόνη ζωή που έχουμε!) είναι πιο συναρπαστική από κάθε όνειρο ή φαντασία, αποδεικνύεται το κλειδί για την πραγματοποίηση των πιο τρελών τους επιθυμιών.

14 comments:

Α, μπα? said...

αχ αχ enteka τι χορταστικό ποστ! θα το μελετήσω όπως του αξίζει αλλά πρώτα πρέπει να σου πω ότι τα lucid όνειρα -σαν όρο και σαν τεχνική- τα έμαθα από σένα. Έβλεπα και πριν αλλά δεν είχα προσπαθήσει να τα χειριστώ. Απο τότε έχω κάνει μεγάλη πρόοδο πιστεύω.
Το τελευταίο που είδα ήταν χθες το απόγευμα και ήταν ως εξής:

πετούσα πάνω από μια τρελή πόλη αλλά μαζί ήταν και lucid το όνειρο και προσπαθούσα να προσθέσω φώτα, να τη μεγαλώσω, να βάλω θάλασσα στο τέλος κλπ για να την κάνω πιο ωραία και άλλα πετύχαιναν κι άλλα όχι και την ώρα που πετούσα έφτιαξα κι ένα χαζό ποιηματάκι που στο τέλος πήγαινε έτσι:

....
...
..(εδώ το έχω ξεχάσει)

μα ούτε ένας Ευρωπαίος
να βλέπει το κανάλι 40?

Μα και πάλι, όπως πάντα
εξαιρούνται οι Ευρωπαίοι
με τα πολλά φράγκα
:):)

enteka said...

[απίστευτο όνειρο]

καλή εργάσιμη βδομάδα!

insidetheroom said...

αν θέλεις τσέκαρε αυτό http://www.ld4all.com/gr/ που είναι μια ελληνική προσπάθεια

Karanti said...

Εντεκα! τι να πω;
Συγχαρητηρια για τον τροπο γραφης!
αι εμ ε φαν οφ εντεκα μπλογκ!

greek-GAYLOLITA said...

Μου αρεσε ο λογος του Madonnaκιου.
Αυτο το κοριτσι τελικα το ειχε ολο σχεδιασμενο, και παρ'ολες τις αναποδιες και τ'αναπαντεχα κινηθηκε απαρεγκλιτα και συντονισμενα. Ειναι κι αυτο μια μορφη ποιησης που δε πρεπει να την υποτιμουμε καθολου σε σχεση με τους οδοιπορους της απεναντι οχθης.Μπορει τα keys of note και τους κωδικες της να τ'ακολουθει πια και ο υπολοιπος pop συρφετος, αλλα μονο αυτη τα ενσαρκωνει με μοναδικη λαμψη, και απαραμιλλο ταλεντο.
Και ακομα εχει αυτη τη λαμψη στα ματια, η ιδια λαμψη που υπηρχε απο την αρχη..

[μονο οταν αυτη η λαμψη θα εχει φυγει, θα μπορεσουμε να πουμε πως το φαινομενο Madonna εσβησε]

NoStories said...

Καλημέρα!

Είμαι όψιμος θαμώνας εδώ -ένα μήνα έχω που σε διαβάζω- και συνεχώς με εκπλήσσεις ευχάριστα! Το παιχνίδι με τα lucid dreams το ανακάλυψα κατά λάθος όταν ήμουν έφηβος (15 χρόνια πίσω -αααχ!), και ακόμη θυμάμαι διάφορες αυτοσχέδιες τεχνικές: πριν κοιμηθώ, αντί να μετράω προβατάκια, επαναλάμβανα "it's only a dream, it's only a dream", ένα mantra που με έστελνε αρκετά συχνά με τα μάτια ανοιχτά στη αγκαλιά του μορφέα... Βέβαια σε κάποια φάση τα πράγματα έγιναν πολύ έντονα (άρχισα να υπνοβατώ κτλ), όποτε έκοψα τα πειράματα. Σ' ευχαριστώ πάντως που μου το θύμισες (το είχα κάπου κρυμμένο μέσα μου)...

Επίσης, χαίρομαι που υπάρχουν κι άλλοι που παρακολουθούν το xkcd -ο τύπος που το φτιάχνει είναι τρομερός. Το αγαπημένο μου είναι αυτό: http://xkcd.com/137/, νομίζω οτι θα σου αρέσει!

Επίσης, τσέκαρε και το A softer World, αν δεν το έχεις δει: http://www.asofterworld.com/index.php?id=289

Τέλος, να σε προσκαλέσω εδώ: http://stadtluft-macht-frei.blogspot.com/2008/03/what-you-lose-by-tearing-down-fences-is.html
Είναι το τελευταίο ποστ μου, και είμαι τόσο ενθουσιασμένος με το video που ξέθαψα, που θέλω να το μοιραστώ με όσο περισσότερους γίνεται! Αν ξεπεράσεις το αρχικό σοκ της μεγάλης διάρκειας (είναι 18 λεπτά -ξέρω, έχουμε όλοι συνηθίσει σε tapas-links), νομίζω οτι θα σε αποζημειώσει...

Καλή εβδομάδα σε όλους!

cobden said...

Για το Ζουράρι και λίγα λες!
Αλλά ας πάμε στα όνειρα!Διάβασε τί απίστευτο όνειρο είδα τις προάλλες:
Ήμουν σε ένα εκλογικό κέντρο και ήμουν δικαστικός αντιπρόσωπος.Ξαφνικά έρχεται να ψηφίσει η ...Γιάννα Αγγελοπούλου.Μαζί της ήταν και ένα μικρό κοριτσάκι κάπου 10 χρονών που υποτίθεται πως ήταν κόρη της!Θυμάμαι πως η Γιάννα μου φάνηκε πολύ όμορφη και με πολύ λαμπερό και καθαρό πρόσωπο!Όμως αυτή αδιαφόρησε για μένα!Αντίθετα έπιασε κουβέντα με τα απλά μέλη της εφορευτικής επιτροπής!Εγώ προσπαθούσα να καλοπιάσω το κοριτσάκι (που ψήφισε αντί της μητέρας, όση ώρα εκείνη χασκογελούσε με την εφορευτική επιτροπή),για να τραβήξω το ενδιαφέρον της Γιάννας, αλλά αυτή παρέμενε τελείως αδιάφορη.Και το αποκορύφωμα:Στο τέλος, έβγαλε μια επιταγή, την έδωσε σε μια κοπέλα της εφορευτικής επιτροπής και αποχώρησε αυτοκρατορικά, χωρίς καν να με κοιτάξει!!!

enteka said...

inside the room: σ' ευχαριστώ, πάω να το δω

karanti, να 'σαι καλά!

ggl, συμφωνώ με όλα

nostories, σ' ευχαριστώ για τα λινκς, είδα το βίντεο και συμφωνώ -ήταν πολύ καλό για να γίνει αληθινό...

cobden, φοβερό όνειρο, και τι εκνευριστικό που δε σου έδωσε εσένα την επιταγή!

και

ένα χτεσινοβραδινό μου όνειρο (όχι lucid)

Ήμουν σε κεντρικό δρόμο της Αθήνας κι ήταν ένα περίπτερο ή σταντ με περιοδικά και για κάποιο λόγο μπορούσες να πάρεις ένα περιοδικό δωρεάν. Αφού πήρα ένα και βεβαιώθηκα ότι δε με κοιτούσαν άρχισα να κλέβω δεκάδες περιοδικά με τη μεγαλύτερη λαχτάρα του κόσμου.

Αφού τα πήρα, έτρεξα απέναντι, κι αφού πέρασε λίγη ώρα ανακουφίστηκα που δεν με είχε δει κανείς.

Τότε όμως άρχισε να χτυπάει το κινητό μου. Η πρώτη κλήση ήταν με απόκρυψη, αλλά δεν με ανησύχησε. Η δεύτερη άγνωστο νούμερο, κι άρχισα λίγο να αγχώνομαι μήπως ήταν η αστυνομία.

Η τρίτη κλήση μου έβγαλε ένα όνομα που δεν ήξερα, ας πούμε "Γιάννης Νίκου", και τότε κατάλαβα ότι κάτι περίεργο συνέβαινε κι ότι με είχαν πιάσει - ποτέ δεν είχα περασμένο τον "Γιάννη Νίκου" στη μνήμη του κινητού, άρα με κάποιον τεχνολογικό τρόπο με είχαν τσακώσει.

Πάω να σηκώσω το τηλέφωνο, και ξυπνάω, με την καρδιά μου να χτυπάει σαν τρελή.

----

revqueer said...

Αναλαμβάνω κάποια στιγμή να γράψω το εν λόγω διήγημα! Τέτοιες ιστορίες τις λατρεύω!

Όπως πάντα δε ξέρω τι να πρωτοσχολιάσω!!! Να 'ταν μόνο έντεκα! Εκατοντάδες πράγματα νιώθω πως μαθαίνω από σενα!

Ντροπαλός said...

Καλησπέρα,
To lucid dreaming γίνεται ενώ κανείς είναι ξύπνιος (σε κατάσταση χαλάρωσης) ή ενώ κοιμάται;
Άραγε θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να μάς δώσει ιδέες και λύσεις, όχι από την άποψη της μεταφυσικής και μαγείας, αλλά ως εναλλακτικές, που η συνήθεια κλπ μας εμποδίζει να δούμε.

sandman_gr said...

Τέτοια γράφεις και με τρελλαίνεις! Χαίρομαι πολύ που σε διαβάζω και που σε γνώρισα!
Τον τελευταίο καιρό (είναι γύρω στα 2 χρόνια περίπου) δε θυμάμαι καθόλου τα όνειρά μου... ξυπνάω όμως από αυτά συχνά.

WinterAcademy said...

ωραιο ποστ, εχει ολα τα συστατικα της επιτυχιας:
madonna [θα μπορουσε να εχει λιγοτερο justin, κ να'ταν λιγο πιο σοβαροι κ οι δυο, οπως αρμοζε στην περισταση, αλλα τεσπα, περιμενε πολλα χρονια γι'αυτο υποθετω. και δεν ευχαριστησε κ τον κυριο τσικόνε έτσι?] // morrissey [μια μια μας παει, οποτε μαλλον δε θα τον δουμε στην τουρνε του νεου αλμπουμ] //πιτσιρικος [δεν τον παρακολουθω, αλλα εδω ΕΓΡΑΨΕ] // υποθαλασσια [ελπιζω να ειναι αληθεια τελικα η ακυρωση της] // η λωρη κεζα, συμφωνω μαζι σου, ειναι απ'τις καλυτερες αρθρογραφους που εχουμε // το σκιτσο απιθανο // τι ειπε παλι ο αχοναμπλ ζουραρις? επρεπε να υπαρχει κ καποιο λινκ ή εχει γινει τετοιο μεγα θεμα κι εχω χασει επεισοδια? // μα να μη θυμαμαι ποτε κανενα ονειρο? :(

indictos said...

Το ακούω το Third εδώ και δύο μέρες.
Δεν ξέρω αν είναι καλό, σίγουρα δεν είναι κακό.
Δεν μου έχει έρθει πάντως αυτή η ανατριχίλα που μου έρχεται όποτε ακούω την φωνή της Gibbons.

Citronella said...

Αυτό θα πει σύμπτωση: μπήκα για να σού γραψω ότι τελικά σήμερα κατάφερα να πάρω το βιβλίο - έπεσα με τα μούτρα - και ήταν η πιο κατάλληλη στιγμή να το διαβάσω.
Οπότε, μια που μιλάμε και για άστρα..
ευχαριστώ: )
(και επιστρέφω στο εγχειρίδιο με τους Στε! α ναι, τα τοπία υπέροχα, ελπίζω να καταφέρω να τα δω)